elsqbgenderusr
Σύνδεση

Login to your account

Username *
Password *
Remember Me
μενού

Αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά

Αντικοινωνική και Παραβατική Συμπεριφορά

 

Στην Αγγλόφωνη βιβλιογραφία: Διαταραχές Επαφής (ConductDisorders):

(α) Διαταραχή Διαγωγής

(β) Εναντιωματική ή Προκλητική Διαταραχή

 

Ορισμός: Ανικανότητα αποδοχής και συμμόρφωσης με τις κοινωνικές νόρμες, κανόνες, καθώς και την καθοδήγηση των ατόμων που ασκούν εξουσία.

 

Η πυραμίδα των Παραπτωματικών Πράξεων

 

                                                                             Διαρρήξεις

 

                                                                        Σκασιαρχείο                                  Βίαιες Ενέργειες

                       

                                                                                          Φυγή από το σπίτι            Κλοπή

                                                                   ____________________________________________

                                     

                                                                                     Χρήση όπλου            Εναντιωματικότητα 

                                       

                                                                                Καυγάδες       Βανδαλισμοί     Θυματοποίηση

 

                                                                      Βάναυση Συμπεριφορά    Ψέματα          εμπρησμοί 

                                                                                Προς Ζώα 

                                                                  ________________________________________

 

                                                                     Εκρήξεις Θυμού         Ευερεθιστικότητα           Μοχθηρία

 

                                                            Προκλητική                          Θυμός                         Διατάραξη ησυχίας

                                                            Συμπεριφορά                                                            εκτόξευση Κατηγοριών

 

                                                                                       __________________________________

 

 

 

Ένα από τα βασικότερα ερωτήματα, σήμερα, γι’ αυτές τις διαταραχές είναι: Γιατί σε κάποια παιδιά διαιωνίζεται το πρόβλημα, ενώ σε κάποια ξεπερνιέται μετά την εφηβική ηλικία;

 

Η ομάδα των παιδιών που παρουσιάζει αυτή τη διαταραχή είναι ανομοιογενής ομάδα ως προς :

(α)  Τα εκλυτικά αίτια (αυτά που την προκαλούν)

(β) Τους τρόπους εκδήλωσης του προβλήματος

(γ) Την ανταπόκριση στη θεραπεία

 

Οι Παράγοντες που συμβάλλουν στην πρόκληση και διατήρηση είναι:

(α) Κοινωνικοί

(β)Ψυχολογικοί

(γ) Βιολογικοί

 

Αναπτυξιακή Πορεία της Διαταραχής

 

Από τα 3-8 ετη,  τα παιδιά που θα παρουσιάσουν αντικοινωνική και παραβατική συμπεριφορά αρχίζουν να εκδηλώνουν ήπιες μορφές τέτοιας συμπεριφοράς (π.χ. θυμώδεις αντιδράσεις) οι οποίες σταδιακά εξελίσσονται σε σοβαρότερες μορφές αντικοινωνικής συμπεριφοράς.

 

Οι αντικοινωνικές και παραβατικές αντιδράσεις κυμαίνονται από σοβαρότερες σε ηπιότερες .Οι ηπιότερες μορφές είναι πιο συνηθισμένες από τις σοβαρότερες.  Οι σοβαρότερες μορφές δεν διαδέχονται, αλλά προστίθενται στις ηπιότερες.

 

Έναρξη του Προβλήματος

Είτε στην παιδική ηλικία είτε στην εφηβική με ή χωρίς ενδείξεις από την παιδική ηλικία.

Όταν η έναρξη είναι στην παιδική ηλικία è 

(α) Περισσότερη επιθετικότητα και χειρότερη πρόγνωση

(β) Μεγαλύτερη πιθανότητα συνέχισης του προβλήματος στην εφηβεία

(γ) Σοβαρότερη μορφή της διαταραχής

(δ) Περισσότερα νευροψυχολογικά προβλήματα

Θέματα που σχετίζονται με το φύλο

 

Συχνότερη η εμφάνιση σε αγόρια (όταν η έναρξη είναι στην παιδική ηλικία), αλλά η διαφορά μικραίνει όσο προσεγγίζουμε την εφηβεία.

Στα κορίτσια είναι δυσχερέστερη η πρόγνωση, ανεξάρτητα από την ηλικία έναρξης, και σχετίζεται συχνότερα με νευροψυχολογικά προβλήματα.  Τα κορίτσια εκδηλώνουν συχνότερα τα συμπτώματα της κορυφής της πυραμίδας

 

Η Πορεία της Διαταραχής

 

Σχεδόν όλοι οι ενήλικοι με Αντικοινωνική  Συμπεριφορά είχαν διάγνωση αντικοινωνικής συμπεριφοράς από την παιδική τους ηλικία

60%, όμως των παιδιών με διάγνωση Α.Σ.  δεν πληρούν τα διαγνωστικά κριτήρια ως ενήλικες

 

Υπάρχουν διακυμάνσεις στην πορεία της διαταραχής, αλλά θεωρείται χρόνια. Η πορεία είναι δυσχερέστερη όταν:

(α) Υπάρχουν στοιχεία από την κορυφή της πυραμίδας

(β) Η έναρξη είναι από πολύ νωρίς

(γ) Υπάρχουν ποικίλες εκδηλώσεις αντικοινωνικής συμπεριφοράς

(δ) Όταν είναι χαμηλός ο δείκτης νοημοσύνης

(ε) Όταν ένας από τους γονείς έχει ο ίδιος αντικοινωνική συμπεριφορά

 

Εκλυτικά αίτια:( κατά το DSM-IV: Αμερικανικό διαγνωστικό εργαλείο)

 

  1. Οικογενείς καταβολές
  2. Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό και μορφωτικό επίπεδο
  3. Γονείς που δεν χρησιμοποιούν κατάλληλους χειρισμούς στην αγωγή του παιδιού

 

Γενετικοί και Νευροφυσιολογικοί παράγοντες

Αρκετές έρευνες δεν επισημαίνουν διαφορές στη νευροφυσιολογία και την ανατομία των παιδιών και των ενηλίκων με Α.Σ. Κάποιες, όμως βρίσκουν διαφορές:

(α) μειωμένη σεροτονίνη και επινεφρίνη

(β) αυξημένη τεστοστερόνη

(γ) ανωμαλίες στο αυτόνομο νευρικό σύστημα  (π.χ. αντανακλαστικές αντιδράσεις, παλμούς, κ.ά)

 

Υπάρχουν περισσότερα ευρήματα στους ενήλικες απ’ ότι σε παιδιά, καθώς και περισσότερη οικογενής συνάθροιση. Η ομάδα των παιδιών είναι περισσότερο ετερογενής απ’ ότι των ενηλίκων.

 

Γνωστικοί/Περιβαλλοντικοί Παράγοντες

  • Έμφαση σε ερεθίσματα που σηματοδοτούν ενίσχυση και αδιαφορία σε ερεθίσματα που σηματοδοτούν τιμωρία
  • Οριακή νοημοσύνη και Μαθησιακές δυσκολίες
  • Περιορισμένη κοινωνική αντίληψη
  • Οικογενειακή κατάσταση: Πληθώρα ερευνών για τους παράγοντες που συμβάλλουν, απουσία ερευνών για το πώς και γιατί συμβάλλουν. Π.χ. Είναι η παρουσία ενός τέτοιου παιδιού που προκαλεί οικογενειακά προβλήματα, και ως ποιο βαθμό; Ή η οικογένεια προκαλεί τις προβληματικές αντιδράσεις του παιδιού, και ως ποιο βαθμό;
  • Απόρριψη από συνομηλίκους και συναναστροφή με ομάδες παιδιών ή εφήβων που εκδηλώνουν αντικοινωνική συμπεριφορά.
  • Οικονομικά και κοινωνικά υποβαθμισμένη γειτονιά.(π.χ. κατεστραμμένα κτίσματα, μονογονεϊκές οικογένειες, κ.ά.).
  • δεν υπάρχει υψηλή συνάφεια με κανένα περιβαλλοντικό παράγοντα.

 

 

 

Κοινωνικοί παράγοντες

  • οι έφηβοι συχνά νοιώθουν πως κάτι τους «πιέζει», κάτι που βρίσκεται έξω από τη σφαίρα της επιρροής τους.
  • Προέρχονται συχνά από οικογένειες που χαρακτηρίζονται από δυσαρμονία στις σχέσεις των μελών τους, καβγάδες, απουσία στοργικών σχέσεων, και από αναποτελεσματικές και ασυνεπείς μεθόδους διαπαιδαγώγησης (από υπερβολική αυστηρότητα ως παντελή έλλειψη πειθαρχίας).
  • Χαρτακτηρίζονται αποανικανότητα να αντιμετωπίσουν καταστάσεις που προκαλούν συγκρούσεις με πρόσωπα εξουσίας.   Επίσης, έχουν αλληλοσυγκρουόμενες επιθυμίες.  Π.χ. ο νέος θέλει μηχανάκι, οι γονείς δεν θέλουν να του το αγοράσουν.

 

Τρόποι Παρέμβασης

( α) Η εκπαίδευση των γονέων

Η εκπαίδευση γονέων θεωρείται ως ο αποτελεσματικότερος τρόπος παρέμβασης (ειδικά όταν η παρέμβαση ξεκινά προ της ηλικίας των 8 ετών) γιατί συντελεί:

  1. στη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του προβλήματος
  2. βοηθούνται και τα υπόλοιπα παιδιά της οικογένειας
  3. το παιδί μπορεί να φτάσει σε φυσιολογικά επίπεδα κοινωνικής συμπεριφοράς

 

(β)Η θεραπεία του παιδιού (Cognitive Problem-solving Training –CPT)

Όταν η οικογένεια για οποιουσδήποτε λόγους δεν μετέχει στο θεραπευτικό πρόγραμμα, ενδείκνυται ως η καλύτερη μέθοδος παρέμβασης. Τα παιδιά μαθαίνουν:

  1. Να αναγνωρίζουν προβληματικές καταστάσεις
  2. Να χρησιμοποιούν τεχνικές αυτοελέγχου, υπαγορεύουν στον εαυτό τους (self-statements) πως πρέπει να χειριστούν μια αγχογόνο κατάσταση
  3. Να επινοούν διάφορους τρόπους επίλυσης προβλημάτων
  4. Να αξιολογούν τις επιπτώσεις των πράξεών τους
  5. Να προσπαθούν να μπουν στη θέση του άλλου
Κύλιση στην Αρχή