Ποιήματα για την παιδική εργασία

Οι μαθητές της Α΄τάξης διάβασαν το διήγημα του Άντον Τσέχωφ ¨Βάνκας" και το ποίημα του Νικηφόρου Βρεττάκου

"Το παιδί με τα σπίρτα". Έγραψαν ποιήματα για την παιδική εργασία δείχνοντας την ευαισθησία τους για το θέμα αυτό. Μέρος των ποιημάτων δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα του σχολείου. Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά. Με τον τρόπο του Νικηφόρου Βρεττάκου Η ανάγκη μ' έφερε εδώ, στο σκληρό σχολείο της δουλειάς. Τα δάχτυλά μου σκλήρυναν απ' το ράψιμο. Δέρμα, βελόνα και κλωστές παίρνουν το σχήμα μιας στρογγυλής θεάς. Οι ώρες πολλές. Απ' το πρωί μέχρι το βράδυ· σ΄ ένα υπόγειο μεγαλώνω μέρα με τη μέρα. Σε μιαν άλλη σκοτεινή κάμαρη το βράδυ μόνος μου σκέφτομαι.... 'Ο,τι κάνω δίνει χαρά σε κόσμο πολύ. Σ' εμένα μένει μια πίκρα μόνο, δεν πήγα ποτέ σχολείο. Μουστάκας Σπύρος, Α2 Η ζωή των παιδιών Τα παιδιά πρέπει να έχουν ζεστασιά. Όμως μερικά είναι έξω στην παγωνιά. Δουλεύουν κάθε μέρα στο πεζοδρόμιο, χωρίς σταματημό, μέρα τη μέρα. Όμως θα ' ρθει η μέρα που θα έχουν ένα πιάτο φαΐ στη ζωή χωρίς δυσκολίες. Μια μέρα θα ' ρθεί. Παπά Παντελής, Α2 Το ποίημα του παιδιού Είμαι ανέμελο παιδάκι μέσα στο δρομάκι. Πουλάω σπίρτα και φωτιά. Αχ! καημένη μου καρδιά! Δεν έχω σπίτι και φαΐ και κρυώνω πολύ. Η μαμά μου δεν είναι εδώ χάθηκε στον ωκεανό. Αδερφάκια, ξαδερφάκια δεν υπάρχουν στον κόσμο αυτό. Ταξιδέψαν μακριά, σε μιας λίμνης τα νερά και πνιγήκαν φυσικά. Φοβάμαι τόσο πολύ και δεν έχω υπομονή. Πότε θ' αλλάξει ο κόσμος αυτός και θα λάμψει ο ουρανός; Ραφαέλα Ψυκαράκη, Α2 Η ζωή των παιδιών Τα παιδιά ξημερώματα ξεχύνονται στους εμπορικούς δρόμους και στα φανάρια. Τα προϊόντα τους δεν πουλιούνται εύκολα. Το βράδυ γυρίζουν στα σπίτια τους. Και την επόμενη μέρα πάλι από την αρχή. Τσαγκαράκη Γεωργία, Α2 Τα παιδιά στη δουλειά Τα παιδιά δουλεύουν και τα κοροϊδεύουν. Τα εκμεταλλεύονται και δεν τα σέβονται. Όχι βία! Είν' αμαρτία τα μικρά παιδιά να είναι στη σκλαβιά. Μέσα στο κρύο και την παγωνιά τα μικρά παιδιά ψάχνουν για αγκαλιά. Τα παιδιά δεν πάνε στα σχολειά, για να είναι στη δουλειά. Ραφαέλα Αριστείδου Σγουρού, Α2 Μια ψυχρή μέρα Το κοριτσάκι είχε φύγει. Είχε πάει να πουλήσει τα πράγματά του, για να βγάλει το ψωμί του. Δεν είχε μαμά ούτε μπαμπά. Τουλάχιστον έτσι έδειχνε - και μεγάλη θλίψη το κυρίεψε. Πήγε λοιπόν να τα πουλήσει. Κανείς δεν βρέθηκε να τα ζητήσει. Σκοτείνιασε, έκανε κρύο. Το κορίτσι, αδύναμο πια, είχε κλείσει τα μάτια του. Προσπαθούσε να φτάσει στην αγκαλιά της γλυκιάς μαμάς της... Να είναι μαζί. Μαστοράκη Μαρία, Α2 Χωρίς τίτλο Όταν στεκόμουν στην πλατεία, στο κρύο είχα τυλιχθεί, για να ζεσταθώ λίγο, αλλά μάταια. Κάθε στιγμή που περνούσε αμέτρητος κόσμος πηγαινοερχόταν, αλλά λιγοστοί αγόραζαν πράγματα. Από τότε που χάθηκε η μαμά μου, νιώθω μόνος. Δεν έχω κανέναν - απ' όσο γνωρίζω. Γι' αυτό εύχομαι να φύγω από δω, να πάω να τη βρω. Να φύγω απ' αυτήν τη νύχτα και το σκοτάδι να πάω να βρω το φως. Χριστινάκης Νικόλας, Α2 Γλυκός θάνατος Βράδιασε στην πόλη. Πλέον όλοι έχουν πάει στα σπίτια τους, για να γιορτάσουν τα Χριστούγεννα. Κι εγώ, εδώ με τα χαρτομάντιλά μου και τους λίγους ανθρώπους της τελευταίας στιγμής, μέσα στο χιόνι. Κι όλοι αδιαφορούν 'Ωρα 24:00. Με παίρνει ο ύπνος. Ας μην ξυπνήσω ποτέ... Μαυρικάκης Γιάννης, Α2 Χωρίς τίτλο Ευθύνες πήρα τώρα πια πολλές. Μια οικογένεια προσπαθώ να συντηρήσω. Το καθήκον άλλαξε γενιά κι έφτασε σ' εμένα. Και τώρα πια ξεκίνησα για να τα φέρω εις πέρας. Ίσως να μεγάλωσα πια. Δεν έχω πάει στο σχολειό. Ένα παράπονο έχω μονάχα: Εγώ θα μάθω γράμματα; Τζανάκη Μαριάννα, Α2 Χωρίς τίτλο Κρύο, σκοτάδι. Έξω ρίχνει χαλάζι. Μάνα, παιδί σε μια σκηνή. Το παιδί υπερηφανεύεται γιατί πούλησε πολύ χαρτί... Μάνος Βλαχάκης, Α1 Χωρίς τίτλο Μικρό παιδί στην εργασία χωρίς χαρά κι ελευθερία. Από μικρό πουλάει στον δρόμο, στην παγωνιά μέσα στον τρόμο. Στην παγωνιά και στο χαλάζι να περιμένει κάποιον να περάσει. Φτάνει η νύχτα... Αρχοντουλάκης Μάνος, Α1 Χωρίς τίτλο Μερικά παιδιά πουλάνε τριαντάφυλλα. Όλα όμως έχουν τα ίδια δικαιώματα. Άλλα παιδιά είναι πλούσια, έχουν ό,τι θέλουν μα δεν τα εκτιμούν. Είμαι ένα αγόρι δώδεκα ετών βλέπω αυτά που γίνονται και λέω...δυστυχώς! Κούζιος Δημήτρης, Α1 Χωρίς τίτλο Κάποια παιδιά νιώθουν ευτυχισμένα με ένα κουτάκι σπίρτα. Κι άλλα παιδιά ζουν στα πλούτη και δεν τα εκτιμούν. Το φτωχό παιδί ένα κουτάκι σπίρτα πούλησε και γέμισε χαρά. Κι άλλα παιδιά πήραν δώρα πολλά κι όλο απαιτούν. Τραντάς Στέφανος, Α1 Χωρίς τίτλο Το παιδί μεγάλωσε. Τώρα πια είναι δέκα χρονών. Κάθε μέρα στα φανάρια με μια κούτα χαρτομάντιλα πουλώντας τα φτηνά, για να βγάλει το ψωμί του. Ακόμα και στη βροχή δούλευε κι όποτε έβρεχε και περνούσε ένα αυτοκίνητο, το γέμιζε λάσπες. Έχει πουλήσει τη μισή κούτα και έχει ήδη βραδιάσει. Μακάρι σε μια νύχτα αυτό το παιδί να μη χρειάζεται να δουλεύει πια. Θεοδώρου Ειρήνη, Α1

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)
Φασουλάκη Μαρία

Καθηγήτρια Φιλόλογος ,τοποθετήθηκε οργανικά στο 3ο Γυμνάσιο το σχολικό έτος 2011-2012.Μετατέθηκε στο καλλιτεχνικό Γυμνάσιο Ηρακλείου τον Ιούνιο 2017.

Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΑΡΘΡΩΝ

« Αύγουστος 2017 »
Δευ Τρί Τετ Πέμ Παρ Σάβ Κυρ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      

VIDEO

 

Κύλιση στην Αρχή